दशैं शुरु भएकाेले गाउँघरकाे राैनक छुट्टै थियाे। फुलपातीका दिन गाउँका युवाहरु मिलेर पिङ हाल्ने कामतिर लाग्यौं। काेही बाँस काट्नतिर लागे। काेही गरालाे र काम्राे बनाउनतिर। हामी दुई-चार जना चाहिँ लिङ्गाे गाड्ने खाल्डाे खन्न थाल्यौं। पहिले गाउँकै ठुलाे काब्राेकाे रुखमा पिङ हालिन्थ्याे। यसपालि भने चाैताराे बनेकाले र अन्य विविध कारणले त्यस रुखमा पिङ हाल्न पाइएन। पिङ हाली सकेर सबैले पालै-पालाे खेलियाे। सानोमा हामी त्यही रुखमा हालेकाे पिङ खेलेर हुर्केकोले हाेला लिङ्गे पिङ मा त्यति मज्जा आएन। आजकाल लङ्गुरबुर्जाकाे खाल अनि तास र पिङ खेल्नेहरुकाे जमात पनि कम हुन थालेछ। म र भाई दिनभरी  गाउँ डुलेर घाम डुब्ने बेलामा  पुनः पिङ हालेकाे डां डामा गयौं । दुई-तीन जना बच्चाहरु पिङमा झुम्मिएकाे देखियाे। याे दृश्यले बालापनकाे यादहरुलाई ताजा गराई दियाे। माेबाइल निकालेर ती केटाकेटीहरुकाे फाेटाे खिचें । एकछिन तिनी हरु संग रमाईलाे गरेर दाजुभाइले एक-एक पटक पिङ खेलेर घरतिर ओरालाे लाग्यौं ।